Eleştiriler
Aynı adlı video oyunundan uyarlanan Çıkış 8, son dönemde izlediğimiz en isabetli uyarlamalardan biri. Film dili ve oyun mekaniklerini harmanlayan yapım, döngüleri kırıp çıkışa ulaşmakla ilgili sinematik bir yapboz niteliğinde.
Barbarian’la tanıdığımız Zach Cregger, yeni filmi Silahlar’la bir kez daha farklı korku gelenekleri arasında ürpertici bir yolculuğa çıkarıyor bizi.
Parodi, kolay tanınan lakin zor tanımlanan bir tür. Yeni ‘Çıplak Silah’ filmi, ele avuca sığmayan ve ölmeye yüz tutmuş parodi türünün geri dönüşünü müjdeliyor.
Dizi tarihimizin en sıradışı işlerinden biri olan Gibi, geçtiğimiz günlerde “sade bir tören”le veda etti bizlere. “Karaktersiz” karakterleri, her şey ve hiçbir şey hakkında kıssadan hisseleri, bizi bize güldüren mizahıyla, Gibi’ye sade bir veda…
Dünyada tamamı yapay zekâ teknolojisi ile üretilip ticari gösterime giren ilk film olan Gerçek Ötesi, sadece bu etiketle bile sinema tarihine geçebilecekken çok daha fazlasını yapıyor ve bu kaynağı ne zamandır gerçeğin kendisi yerine versiyonlarıyla dans eden belgesel türünü omuzlarından sarsmak için kullanıyor.
İkinci uzun metrajı Tam Bana Göre’yle romantik komedi dolaylarında gezinen Celine Song, iyi bir tür filmi için doğru referanslara sahip olmanın yeterli olmadığını gösteriyor.
Girişinde “dublör” tabelası bulunan yolda ilerleyen John Wick evreni, uzun süredir beklenen spin-off’u Ballerina ile genişleme gayesinde.
Prömiyerini Venedik Film Festivali’nde yapan Murat Fıratoğlu imzalı Hemme’nin Öldüğü Günlerden Biri, yurtiçi festival ve vizyon yolculuğu sırasında seyircinin büyük beğenisini kazandı.
Geçtiğimiz yıl beklenmedik bir anda gelen, Leos Carax’ın orta metrajlı makale filmi Ben Değilim, yönetmenin şu ana kadarki kurmaca filmlerine oranla çok daha kişisel.
Cannes’dan En İyi Yönetmen ödülüyle dönen Miguel Gomes imzalı Büyük Yolculuk, Edward isimli İngiliz bir memur ve nişanlısı Molly’nin hikâyesini takip ediyor.
İsmini Reşad Ekrem Koçu’nun aynı adlı eserinden alan, yönetmenliğini Selman Nacar’ın üstlendiği İstanbul Ansiklopedisi Netflix Türkiye’de yayında.
Prömiyerini geçtiğimiz sene Venedik Film Festivali’nde yapan, ardından Adana Altın Koza ve Ankara Film Festivali’nden ödüllerle dönen Türker Süer imzalı Gecenin Kıyısı, tansiyonu yol boyunca yükselen sağlam bir siyasi gerilim filmi.
Senenin en etkileyici filmlerinden Nickel Boys, 1960’lar Amerika’sında yer alan bir ıslahevinde geçiyor.
Pablo Larraín’in yeni filmi Maria sanatla, müzikle dolu ve ustalıkla çekilmiş bir film olmasına rağmen ünlü opera sanatçısını trajik bir kurban olarak betimleyen ve onu yalnızca güçten düştüğü çöküş dönemiyle tanımlayan bir film olmanın ötesine geçemiyor.
Senenin en iddialı yapımlarından, Brady Corbet’in üçüncü uzun metrajı The Brutalist, “Oscar yemi” diye tabir edilen filmlerin bütün özelliklerini taşıyor.
Halina Reijn’in konusu itibarıyla büyük gürültü koparan filmi Babygirl, fena hâlde, rolleri tersine çeviren bir erotik gerilim olmak istiyor. Ancak yarattığı güçlü kadın karikatürünün o kadar da sıradışı olmayan “büyük” sırrıyla, bir fantezi filmden fazlası değil.
Payal Kapadia’nın bu sene Cannes’da Jüri Büyük Ödülü’nün sahibi olan ilk kurmaca uzun metrajı Aydınlık Hayallerimiz, farklı jenerasyonlardan Mumbaili üç kadının hikâyesini anlatıyor. Hem aydınlık hem de karanlık düşlerle dolu bir zaman-mekân kuran film, kişiselle toplumsal olanı bir araya getiren şiirsel bir “şehir senfonisi”.
43. İstanbul Film Festivali’nden En İyi Belgesel ödülünü kazanan Dargeçit, karanlık bir tarihin bugündeki sürekliliğini ortaya sererken kamerasını çevirdiği insanlara da izleyicisine de büyük bir ihtimam gösteren bir belgesel.
